Fietsen met familie

Vorig jaar kwamen ze ons opzoeken in Nepal, dit jaar vliegen ze iets verder en zijn ze niet alleen. We ontmoeten Maaike en Eric in Brisbane en pakken gezamelijk twee grote dozen uit.

Met twee gloednieuwe Santos fietsen zullen Maaike en Eric dit jaar hun zomervakantie doorbrengen en ons vergezellen naar Sydney. Het zomergevoel blijft de eerste dagen nog even uit. Ook al is het overdag lekker weer, het vriest ’s nachts en de warmte is de eerste dagen alleen in de slaapzak te vinden. Het is erg leuk om weer lekker nederlands te kletsen en de gezelligheid is weer als vanouds.

Na een paar dagen Brisbane begint het te kriebelen en pakken we de kaart erbij om eens naar de route te kijken. De eerste dag dat we gaan fietsen horen we om 6.30 uur al geritsel bij onze buurtent. Maaike en Eric hebben er zin in en we zitten al vroeg op de fiets. Als we net Brisbane uit zijn maakt Eric gelijk kennis met het feit dat je als fietser niet geliefd bent in Australie. Een vrouw in een jeep gaat volledig uit haar dak , omdat Eric …………fietst. Tja, gewoon doorfietsen dus en genieten van de mooie natuur om ons heen. Het groene landschap heuvelt behoorlijk en we sluiten de dag af met een leuke klim naar de camping.

Na nog een stuk klimmen door een tropisch stukje regenwoud worden we beloond met een heerlijke afdaling. Ik breek een persoonlijk recordje door 66 km/uur van een bultje af te suizen! We zien de Goldcoast prachtig liggen, die niet alleen bestaat uit knalblauw water, maar ook door enorme flats die haast op het strand staan. Onze tenten zetten we dan ook op tussen de hoogbouw en daarna maken we een wandeling over het befaamde strand van Surfers Paradise.

We laten Queensland achter ons en komen in New South Wales terecht. We komen een groep van 6 fietsers tegen die van Rockhampton naar Canberra fietsen. Door het geven van lezingen in plaatsen op hun route willen ze aandacht vragen voor het gevaar van uranium. Het is een bijzonder stel bij elkaar. Terwijl zij de hoofdweg blijven volgen kiezen wij voor de toeristische route die ons over een heuvelrug leidt. Flink trappen dus met deze keer als beloning de vuurtoren van Byron Bay in zicht, die er prachtig bij ligt op een klif . In Byron Bay gunnen we onze benen een paar dagen rust. We lopen naar de vuurtoren en zien de schildpadden zwemmen in het water. We volgen walvissen die hun rug regelmatig boven het water laten zien. Ook al springen ze geen meters de lucht in, het is een indrukwekkend gezicht. Maaike en Eric gaan een middag snorkelen. Steven en ik blijven op de camping en zijn live te horen in de VARA ontbijtshow.

We zakken verder af langs de kust en komen terecht in het saaie Evans Head. De camping is groter dan het dorp, waar weinig te beleven valt. Het stinkt nogal op de camping en aan het eind van de middag begrijpen we waarom. Als het begint te schemeren trekken duizenden vleerhonden vanuit de bomen op de camping inlands. Een immens lawaai en uitkijken dat er geen ongewenste flats op je hoofd belandt. Van onze zorgzame caravanburen krijgen we vers gevangen vis. ’s Avonds staan we als echte aussies rond de barbeque onze vis te bereiden.

Het fietsen met zijn vieren is eerst wel even wennen. Steven en ik zijn na twee jaar helemaal op elkaar ‘ingefietst’. We fietsen het liefste naast elkaar en kletsen wat af. We houden wel van lekker doorfietsen, maar we stoppen regelmatig als we iets moois zien. Terwijl Maaike lekker haar eigen tempo fietst en zich niet laat opjagen, fietst Eric vaak in hoog tempo op zijn doel af. Toch kunnen we prima fietsen met zijn vieren en houden we gezamelijk pauzes. Er gaan heel wat broden door op een dag en de pindakaas zorgt ervoor dat de trappers rond blijven gaan.

We zijn het er met zijn vieren over eens dat de dorpen en stadjes niet echt spannend zijn in Australië. Er is vaak niet echt een centrum zoals we dat in Europa kennen, waardoor de sfeer vaak uit blijft. De aussies vinden we verrassend. Aan de ene kant zijn ze heel open, gastvrij en vaak in voor een praatje, aan de andere kant is de tolerantie naar elkaar en ook naar ons soms ver te zoeken. De natuur is op dit stuk overweldigend mooi en afwisselend. De kust is prachtig en we zien regelmatig dolfijnen rondspringen. De wegen die we fietsen gaan door de heuvels die meestal groen begroeid zijn. Soms verandert het groene in dor en bruin en weten we dat we in een gebied zijn met waterrestricties. We steken regelmatig een rivier over met een pontje en wanen ons af en toe in Nederland.

Na alle borden met ‘Pas op voor koala’s’ zou je verwachten er ook wel eens eentje te zien. Maar dat blijkt erg lastig te zijn. Van een vrouw krijgen we wat tips voor onze zoektocht naar deze australische beesten maar we hebben geen succes. We vinden de oplossing in Port Macquarie, waar we een ziekenhuis voor koala’s bezoeken. Hier worden de koala’s opgevangen en verzorgt die vaak gewond aangetroffen worden. De grootste oorzaak van de wonden is het verkeer. De koala’s zitten er rustig bij terwijl ze van de eucaliptisblaadjes smullen.

Na alle campings vol met caravans komen we in Diamond Head op een prachtig plekje terecht. Een mooi grasveldje in een natuurpark is onze verblijfplaats voor een nacht. We zijn niet alleen, want er spingen heel wat kangaroes rond op het veld. Groot, klein, jong en oud; de kangaroes vinden het allemaal prima en laten zich niet wegsturen. Het is fantastisch om te zien hoe de kleintjes in de buidel van de moeders zitten. Aan het eind van de middag krijgen we visite bij de tent van zo’n 10 kangeroes die zichzelf uitnodigen voor het dinner. Ze kruipen in en om onze tenten en kijken nieuwsgierig en eigenwijs om zich heen.

We komen al aardig dicht in de buurt van Sydney en Steven en ik zijn van plan om daar een tijdje door te brengen. We kopen een krantje en terwijl we naar de woningadvertenties zitten te kijken komt er een stel aangefietst. Ze komen luisteren naar verhalen, nadat ze gehoord hadden dat er ‘wereldfietsers’ op de camping zouden staan. We zijn er een beetje beduusd van, maar een leuk gesprek volgt. Als ze horen dat we op zoek zijn naar woonruimte in Sydney, zeggen ze dat ze een zoon hebben die in Sydney woont. Niet veel later komt zoon Rob langs die ons uitnodigt om in zijn flat in Sydney te vertoeven terwijl hij hij zelf op vakantie is. Over gastvrijheid gesproken!

We blijven de kustlijn volgen voor de laatste kilometers naar Sydney. We nemen de pont van Tea Garden naar Port Stevens en we zijn nog maar net onderweg als de boot een rare wending maakt. We kijken elkaar aan, maar niemand weet wat er aan de hand is. “Dolphins!!” meldt de kapitein en ja hoor niet ver van de boot zwemt een groep dolfijnen die met hun gladde grijze lijfen een showtje voor ons houden. Na een tijdje vindt de kapitein het weer genoeg en koerst hij naar de overkant.

Als we op onze voorlopig laatste camping in The Entrance aankomen regent het hard. We nemen de tent dan ook nat mee op weg voor de laatste kilometers naar Sydney. Het is gelukkig weer droog en het is een erg mooi stuk over een aantal kliffen langs de kust. We komen aan in Manly, wat een wijk is van Sydney. Hier vinden we een hostel waar we eerst zullen verblijven voordat we naar Rob verhuizen. De volgende dag varen we met de pont naar hartje centrum van Sydney.
Al snel komt de skyline van deze grote stad in zicht en zien we ook de Sydney Harbour Bridge en het Opera House opdoemen. Het is een mooi moment als we dan ook echt voor het Opera House staan. We zijn in Sydney!

* Brisbane – Mount Timborine: 70 km
* Mount Timborine – Surfers Paradise: 48 km
* Surfers Paradise – Kingscliff: 44 km
* Kingscliff – Byron Bay: 77 km
* Byron Bay – Evans Head: 81 km
* Evans Head – Iluka: 70 km
* Iluka – Grafton: 75 km
* Grafton – Coffs Harbour: 91 km
* Coffs Harbour – Nambucca Heads: 62 km
* Nambucca Heads – South West Rocks: 78 km
* South West Rocks – Crescent Heads: 49 km
* Crescent Heads – Port Macquarie: 38 km
* Port Macquairie – Diamond Head: 46 km
* Diamond Head – Forster: 78 km
* Forster – Mungo Brush: 87 km
* Mungo Brush – Hawks Nest: 24 km
* Hawks Nest – Newcastle: 54 km
* Newcastle – The Entrance: 78 km
* The Entrance – Sydney: 65 km

 

 

 Reageer jij als eerste?

 

Geef een reactie